Augustinus, Aurelius

Augustinus, Aurelius ve Özlüsözleri

354 / Cezayir
430 (76 yaşında) / İtalya

Hıristiyan dininin öğretisine biçim vererek sistemli bir birlik kazandıran, Hıristiyan doğmasmın kurucusudur.

İlköğrenimini Thagaste, Madore ve Kartaca’da yaptı. 384’lerde Milano’ ya gelerek retorik (güzel konuşma sanatı) öğrendi. İranlı mezhep kurucusu Mani’nin (İS 215-275) kurduğu, evrenin “iyilik” ve “kötülük”ün eseri olduğunu ileri süren Mani dinine (Manikheizm) girdi. Daha sonra Hıristiyanlık öğretisine yöneldi. 387’lerde vaftiz oldu, Hıristiyanlığa kabul edildi. Thagaste’e döndü, Hippone’a yerleşti ve Piskopos Valerius’un kilisedeki görevini aldı (397). Yaşamının geri kalan bölümünü Hıristiyanlığı savunmaya ve dinsel sapkınlıklarla savaşmaya adadı.

Augustinus’un felsefesinde Yeni Platoncu kuramlarla Hıristiyanlık doğması bir arada bulunur. İnancı ve aklı uzlaştırmaya çalıştı. Ona göre; inanç (iman), verinin malzemesini işlemesi için akla (zekâya, zihne) sunar. İnsanın Tanrı’yı ve kutsal ruhu tanımayı, bilmeyi istemekten başka bir amacı olamaz; bunun için de iç düşünme gerekir.

Augustinus’un felsefi araştırmasının temel amacı da budur. “Crede ut intelligam” (Anlamak için inanıyorum) ilkesi onun inancı temellendirmek için kullandığı önermelerinden biridir. İnanç dışında bir başka ünlü ilkesi şudur: ”İnanç, görmediğimize inanmaktır; bunun ödülü de inandığımızı görmektir”.Her şeyden kuşku edilebileceğini savunmuş, “kuşku ediyorum öyleyse varım”, diyerek Descartes’ın ünlü “Cogito erge sum” (Düşünüyorum öyleyse varım) temel ilkesine ulaşmasını sağlamıştır. Augustinus, ilk günah doğmasını savunur. Ona göre; Tanrı insanı özgür yarattı, ancak bu özgürlük ilk insanın (Adem’in) tutkuları ve gururu sonucu günah işlemesine yol açtı ve insan bu nedenle “düştü”. Bu günah ilk insanın soyuna kaktım olarak aktarıldı; bir başka deyişle insan artık günah işlemeden duramaz oldu; iradesi (istenci) tümüyle kötüye yöneldi. İnsanın bu yönelişten kurtuluşu ise ancak Tanrı’nın inayetine bağlıdır. Devleti tanrının yeryüzündeki temsilcisi olarak tanımlar. Augustinus ayrıca De Civitate Dei (Tanrı Devleti Üzerine) 428, De libero arbitro (Özgür İstenç Üzerine), Confessiones (İtiraflar) 398, gibi eserlerinden geliştirdiği, “bizde, bizden de derin bir varlık” bulan içdüşünme yöntemiyle Batı ilahiyat ve felsefesini belirleyici biçimde etkiledi. Onun işlediği “temelini sevgide bulan bilgi” ile “en yüksek noktasına şimdiki zamanda ulaşan zihin” gibi ana temalar, çağdaş Hıristiyan varoluşculuğunada da rastlanır.

Augustinus, bir tanrıbilimci olmasının yanı sıra, Batı düşüncesi içinde ünlü ve etkili filozoflarındandır. Onun yapıtları tanrıbilimsel olmakla birlikte, felsefi sorunları da içeren nitelikler göstermesi bakımından ayrıca önem taşımaktadır. Sonradan modern felsefe de tartışılacak olan pek çok tartışmayı Augustinus'un yürüttüğü görülür.

Augustinus yaşamını İtiraflar adlı ünlü kitabında, Tanrıyla konuşma ve günah çıkarma formlarında anlatmıştır. En çok önem verdiği konu, insanın kendini araştırmasıdır. Hakikatin insanın içinde olduğunu savunur. Hakikat ise, bizzat Tanrının kendisidir. Yani Tanrı insandadır. Öte yandan insanın kendisi de tanrıdadır. Bunu anlamaya çalışmak felsefedir. Felsefe insanın kendisiyle uğraşmasıdır.

Anlayabilmek için, inanıyorum’ anlayışıyla felsefeyi dine tabi kılmış olan Augustinus, Hristiyan dininin temel öğretilerini temellendirebilmek için, Yeni Platoncu felsefeden ve Platoncu kavramlardan yararlanmıştır. İnancı temel alan Augustinus’a göre, aklın görevi, Tanrısal vahiy temeli üzerinde, inanç yoluyla bilinen şeylerin açıklanması ve aydınlığa kavuşturulmasıdır.

ÖzlüSözleri

Anahtar Kelimeler
Augustinus, Aurelius, hristiyanlık, Yeni Platonculuk
Benzer Kişiler

Leibniz (Ünlü Kişiler) Matematik, metafizik ve mantık alanlarında ileri sürdüğü yeni düşünce ve görüşleriyle tanınmaktadır.

Aurelius, Marcus (Ünlü Kişiler) Beş İyi Roma İmparatoru'ndan sonuncusudur ve önemli Stoacı filozoflardan biri olarak kabul edilir.

Epiktetus (Ünlü Kişiler) Yunan stoacı filozof.

Hypatia, Iskenderiyeli (Ünlü Kişiler) Roma döneminde Mısır'da yaşamış Yeni-Platoncu Yunan filozof ve ilk önemli kadın matematikçidir.

Berkeley, George (Ünlü Kişiler) Dünyada yalnızca ruhların ve bu ruhların idelerinin varolduğunu, buna karşılık maddenin varolmadığını öne süren İngiliz düşünür.

Erasmus (Ünlü Kişiler) Kuzey Avrupa Rönesans'ının önemli ustası ve klasik edebiyat araştırmacısı, hümanist bilgin ve ilahiyatçı.

Feuerbach, Ludwig (Ünlü Kişiler) Hegel'e yönelttiği sıkı eleştirilerle Marx'ı da derinden etkileyen, dinin ger­çek yüzünü açığa çıkartan çalışmalarıyla tanınan Alman maddeci filozof.

Ibn-i Sina (Ünlü Kişiler) Fars filozof ve hekim.

Tamamlayıcı Konular

Thomizm (Felsefe Terimleri Sözlüğü) Thomas Aquinas'ın düşüncelerinden ortaya çıkan Ortaçağ skolastik felsefesidir.

Skolastik Felsefe (Felsefe Terimleri Sözlüğü) Orta Çağ düşüncesinde doğrunun zaten mevcut olduğu düşüncesine ve felsefenin okullarda okutularak öğretilmesine dayanan bir yaklaşım sergiler. Bu felsefenin temelinde teoloji vardır ve onu desteklemeye çalışır.

Geçmişten Günümüze Ahlak Felsefeleri (Felsefe) Hangi eylem ve davranışlarımız doğru veya yanlıştır? Ahlaklı ya da ahlaksız olmanın kriterleri nelerdir? Eski Antik Çağ’dan günümüze değin bazı tanınmış filozofların bu sorulara yanıtları.

Subjektivizm (Felsefe Terimleri Sözlüğü) Nesneyi öznenin dışında ve ondan bağımsız sayan nesnelcilik anlayışına karşı, nesneyi öznenin ürünü sayan anlayıştır.

Roma Dönemi (Felsefe Terimleri Sözlüğü) (MÖ. 1.YY - MS. 5.YY) Genel olarak klasik Yunan geleneğini sürdürür ve genellikle 5. Yüzyılda Roma'nın Düşüşüyle ​​sona erdiği düşünülür.

Stoacılık (Felsefe Terimleri Sözlüğü) Kıbrıs’lı Zenon tarafından kurulan felsefe disiplinidir. Mantık, Metafizik, Etik olmak üzere 3 dala ayrılır.

Hristiyanlık (Özlüsözler) Ortadoğuda ortaya çıkan 3 büyük tek tanrılı dinin ikincisi.

Samiler ve dünyaya yaydıkları kültür. (Tarih) Tek tanrılı üç büyük dinin ortaya çıkışında Samilerin etkileri.

Hristiyan Felsefesi (Felsefe Terimleri Sözlüğü) Hristiyan inancını Yunan felsefesini kullanarak doğrulama çabasıdır.

Monoteizm (Felsefe Terimleri Sözlüğü) Tanrının dünyadan ayrı ve tek olduğuna inanma.

Ortaçağ Felsefesi (Felsefe Terimleri Sözlüğü) (6.YY - 16.YY) Felsefenin ortaçağ dönemi, Karanlık Çağların entelektüel kuraklığından sonra Batı felsefi düşüncesinin yeşermesini temsil eder.

Yeni Platonculuk (Felsefe Terimleri Sözlüğü) Platon'dan başka Aristoteles'e stoalılara, Pitagorasçılara da dayanan ayrıca doğu dinlerinden ve Hıristiyanlıktan da etkilenmiş olan, bütün bunları kendi içinde karıştırıp eriten felsefe okulu.

Platonculuk (Felsefe Terimleri Sözlüğü) İdealar dünyası ile gerçek dünya arasındaki karşıtlığa dayanan, klasik kökenlerini Platon'un diyaloglarından alan ve daha sonra takipçileri tarafından geliştirilen felsefe öğretisi.

İşrakilik (Felsefe Terimleri Sözlüğü) 12. yüzyılda Shahab el-Din Suhrawardi tarafından kurulmuş olan İslam felsefesinin Ortaçağ okuludur.

Skotizm (Felsefe Terimleri Sözlüğü) 13. Yüzyıl filozof ve ilahiyatçısı John Duns Scotus'tan alıntılanan Ortaçağ felsefesi skolastik felsefesidir.

Helenistik Dönem (Felsefe Terimleri Sözlüğü) (MÖ. 3.YY- MS. 3.YY) Eski Çağ felsefesinin Helenistik veya Post-Aristoteles dönemi Helenistik dünyada geliştirilen birçok farklı düşünce ekolünü kapsar.



Sitede yayınlanmasını istediğiniz Word veya PDF formatındaki özgün yazılarınızı denizemesaj@gmail.com adresine gönderebilirsiniz. Arzu ederseniz kendi isminizle yayılanır. Yine bu adresten görüş ve fikirlerinizi iletmeniz de mümkün.
You can send your original articles in Word or PDF formats that you want to be published on this site to denizemesaj@gmail.com. If you wish, it will publish by your own name. It is also possible to send your opinions and ideas at this address.