Aşık Veysel

Aşık Veysel ve Özlüsözleri

1894 / Türkiye, sivas
1973 (79 yaşında) / Türkiye, Sivas

Âşık geleneğinin son büyük temsilcilerindendir.

Sivas ili Şarkışla ilçesinin Sivrialan köyünde çiftçi bir ailenin çocuğu olarak doğan Âşık Veysel, 7 yaşında geçirdiği çiçek hastalığı sonucunda sol gözünü, bir talihsizlik sonucuyla da sağ gözünü kaybetti. Babasının, Âşık Veysel e oyalanması için aldığı sazla önce başka ozanların türkülerini çalmaya başladı, 1933 yılında tanıştığı Ahmet Kutsi Tecer in teşvikleriyle kendi sözlerini yazıp söylemeye başladı.

Âşık geleneğinin son büyük temsilcilerinden olan Âşık Veysel, bir dönem yurdu dolaşarak Köy Enstitüleri nde saz hocalığı yaptı. 1970 li yıllarda Hümeyra, Fikret Kızılok, Esin Avşar gibi bazı müzisyenler Âşık Veysel in deyişlerini düzenleyerek yaygınlaşmasını sağladı. Şarkışla da her yıl adına bir şenlikler yapılır.

Eserleri Türkçesi yalındır. Dili ustalıkla kullanır. Yöntemi gösterişsiz ve nerdeyse kusursuzdur. Yaşama sevinciyle hüzün, iyimserlikle umutsuzluk şiirlerinde iç içeydi. Doğa, toplumsal olaylar, din ve siyasete ince eleştiriler yönelttiği şiirleri de var. Şiirleri, Deyişler (1944) , Sazımdan Sesler (1950) , Dostlar Beni Hatırlasın (1970) isimli kitaplarında toplandı. ölümünden sonra Bütün Şiirleri (1984) adıyla eserleri tekrar yayınlandı.

ÖzlüSözleri

"Güzelliğin on para etmez bu bendeki aşk olmasa."

"Şu koca dünyaya sığmayan gönül, şimdi bir odaya kapandı kaldı."

"Beni hor görme kardeşim. Sen altındın ben tunç muyum? Aynı vardan var olmuşuz. Sen gümüşsün ben saç mıyım? Ne varise sende bende. Aynı varlık her bedende. Yarın mezara girende, sen toksun da ben aç mıyım?"

"Herkim olursa bu sırra mazhar. Dünyaya bırakır ölmez bir eser. Gün gelir Veysel’i bağrına basar. Benim sadık yarim kara topraktır."

Anahtar Kelimeler
Aşık Veysel, Ahmet Kutsi Tecer, Köy Enstitüleri, Şarkışla, Dostlar Beni Hatırlasın, Sazımdan Sesler, Deyişler, Hümeyra, Fikret Kızılok, Esin Avşar
Benzer Kişiler
Tamamlayıcı Konular